Wijkagent Jef Leyzen met pensioen

Op 1 april gaat wijkagent Jef Leyzen op 60 jaar met pensioen.  Iedereen uit de binnenstad, wat zijn werkgebied is, kent Jef.  Dagelijks zie je hem met de fiets of te voet.  Hij kent de omgeving en is het gemoedelijke aanspreekpunt voor wie vragen of problemen heeft.

“In 1978 deed ik mee aan het examen voor politieagent te Lier.  Wij waren toen met 40 kandidaten voor 2 plaatsen.  Voordien had ik steeds in de privé gewerkt.  Mijn schoonvader die toen militair was in de Cadettenschool gaf mij die hint – veel contact met de bevolking en een vaste job.  Ik slaagde in het examen en werd toen zoals alle jonge nieuwkomers interventie agent” begint Jef zijn verhaal.

“Ongeveer 10 jaar geleden kwamen er plaatsen vrij voor wijkagent. Ik stelde mijn kandidatuur.  Als je wat ouder wordt leer je meer naar de mensen luisteren. Een wijkagent heeft meer rechtstreeks contact met de bevolking. Je wint het vertrouwen van de mensen in je werkgebied. Wanneer je mensen kan helpen geeft dit een grote voldoening.  Positieve herinneringen blijven je bij, slechte en trieste belevenissen vergeet je” gaat Jef verder.

Wat is de taak van een wijkagent?
“Als wijkagent ben zichtbaar aanwezig in de beurt met de fiets of te voet,  je bent het aanspreekpunt van de mensen uit je werkgebied. Mijn werkgebied was Lier centrum. Dagelijks stellen wij de te korten vast in onze regio zoals gevaarlijke toestanden, putten in de weg, sluikstorten, problemen met de straatverlichting.  Deze toestanden geven we door aan de betrokken diensten.  Wij controleren de bevolkingsstukken zoals bevestigingen van inschrijving op een bepaald adres en verhuizingen.  Je gaat mee met de deurwaarder bij zijn opdrachten, je houd toezicht op de zaterdag markt, je verzorgt de veiligheid tijdens bijv. de gemeenteraad” vertelt Jef.

Wat maak je zoal mee als wijkagent?
“Je maakt plezierige maar ook triestige zaken mee.  Parkeerproblemen in de binnenstad zijn nu de grootste bekommernis.  Wild parkeren valt nogal mee. Je moet er altijd mee rekening houden dat de grote as door Lier een winkel as is. De winkels moeten nu eenmaal bevoorraad worden.

Anekdotes?
“Echte anekdotes kan ik moeilijk vertellen, je bent altijd met menselijke problemen bezig.  Een ding schiet mij nu juist te binnen.  Een persoon had problemen bij een overdosis drugs.  Zijn vrienden hadden de hulpdiensten niet verwittigd.  Tijdens het verhoor gaven ze de verklaring: ‘wij kenden het nummer van de 101 niet!’”

Hoe staat het met respect voor blauw in de straat?
“Vroeger had men schrik van de politie, men zou een straat om gaan als je een agent zag aankomen.  Dit is nu helemaal anders.  De mensen en vooral de jeugd reageren nu veel assertiever.”

Welke veranderingen heb je tijdens je carrière meegemaakt?
“Hier denk ik vooral aan de invoering van de informatica, het gebruik van hoog technologische hulpmiddelen, de eenmaking van het korps, de verhuis naar onze nieuwe gebouwen”

Morgen is het je laatste dag.  Wat nu?
Natuurlijk moet je een nieuwe dagindeling uitwerken.  Stilvallen zal ik zeker niet doen, daarvoor heb ik te veel interesses. Er zal nu tijd zijn voor dingen die vroeger minder aan bod kwamen. Fietsen, wandelen, reizen behoren tot mijn interesse.
Ik ga mij ook verder bezig houden met mijn verzameling geografische kaarten van Lier uit de 15de en 16de eeuw.  Regelmatig ga ik veilingen en antiquariaten bezoeken om nieuwe stukken te kunnen verwerven.  In het kader van 800 jaar Lier diende ik een aanvraag in om mijn verzameling te mogen tentoon stellen.
Ik ben en blijf ook lid van Galio, de kookclub van de Lierse politie.  Een maal per maand komen zowel werkenden en gepensioneerden samen om onze gastronomische kennis bij te schaven. 
Verder ga ik de draad als kunstschilder terug opnemen.  Ik was hiermee gestopt door tijdsgebrek.  Je ziet het aan nieuwe uitdagingen zal het mij niet ontbreken.”

“Morgen voor de middag doe ik gewoon mijn dienst.  Daarna neem ik afscheid van de collega’s.  Een echt afscheid wordt het niet.  Gezien ik heb mijn job altijd graag gedaan zal ik nog regelmatig eens binnenspringen.  Morgen avond ga ik eens lekker eten met mijn vrouw en kinderen…” besluit een tevreden Jef Leyzen.