Receptie kanoclub Lier
Het is voor de Koninklijk Kano Club Lier een hele eer u zo talrijk in ons
midden te mogen ontvangen. Traditiegetrouw bieden we bij elke aanvang van een nieuwe legislatuur, een receptie aan aan de nieuwe bewindsploeg. Dit is geen vorm van mouwnegerij, maar is een uiting van respect en erkentelijkheid. Erkentelijkheid omdat we ondertussen al 52 jaar op het stadsbestuur hebben kunnen rekenen en nog steeds kunnen rekenen!
Sta me toe even terug te gaan naar het jaar 1955. Een zekere bakker uit Lier, de heer Gust Geuens, had een lumineus idee. Hij wilde in Lier graag een kano club oprichten. Naar eigen zeggen ging hij met knikkende knieën naar de burgemeester, de Heer Van Hoof. Na een paar brieven en onderhandelingen met hoogwaardigheidsbekleders van de stad, werd Gust Geuens ontboden bij de burgemeester. Van de burgervader kreeg hij de toestemming om een kano club op te richten in Lier. Ik citeer even de woorden van de Heer Van Hoof: "Mijnheer Geuens, ik wens u veel geluk met de toelating die u van het stadsbestuur gekregen hebt voor het in gebruik nemen van het gewezen stedelijk zwemdok en, veel succes met de nieuwe club. Ik zal maar direct met de deur in huis vallen; vraag geen toelagen aan de stad, maar indien we kunnen helpen met materiaal voor de herstellingen, zal u dat van de stad krijgen."
De vervallen gebouwen van het "Zwemkotje" werden met hulp van het stadsbestuur hersteld en, Kano Club Lier was geboren.
In 1956 werd er begonnen aan de werken van een botenloods. In 1957 werd deze loods in gebruik genomen en bood plaats aan 70 boten. In februari van 1961 werd met de bouw van het paviljoen aangevat. Dit paviljoen werd door de heer Breugelmans, toenmalig burgemeester nog datzelfde jaar, na amper 6 maanden noeste arbeid ingehuldigd. In 1966 werden de werken gestart voor de sport- en feestzaal, de zaal waar we nu instaan. Deze zaal moest 75cm hoger liggen dan het paviljoen omdat bij springtij dit laatste regelmatig onderliep. 13 maanden later werd deze feestzaal, deze sportzaal, officieel ingehuldigd. Onmiddellijk hierna begon men aan de bouw van het werkhuis, zodat de werken en herstellingen aan de boten ter plaatse kon gebeuren.
Het toenemend aantal leden verplichte ons om de botenloods uit te breiden. Een eerste maal gebeurde dat in 1971 en een tweede maal in 1978. Vandaag biedt deze loods onderdak aan 153 boten waarvan 3 CAO's, grote Canadese boten waarin men met 10 man kan varen.
Ondertussen, het was toen 1975, kregen wij van het stadsbestuur de toelating om waterleiding te leggen. Tot dan werd het water aangekocht in vaten van 151. Eindelijk, water uit de kraan! In 1980 besloot men de dijken rond de stad Lier te verhogen. Om het geklasseerde Spui te beschermen, werd de loop van de Nete verlegd. Sinds 1982 is Kano Club Lier gelegen aan een "dode" Nete-arm. Eindelijk hadden we geen last meer van overstromingen en konden we veel gemakkelijker kano-initiatie geven. Wel moeten we sinds die datum één maal meer in- en uitstappen.
In 1990 werd Kano Club Lier de grootste toeristische club van het land en dit tot op heden.
En dan is er natuurlijk ook 19 januari 2005. Die dag werden wij immers Koninklijk. Kano Club Lier werd Koninklijke Kano Club Lier. KCL werd KKCL. De kroon op ons werk!
Maar gedurende al die jaren van bouwen en verbouwen, werd er ook gevaren, en veel gevaren. In de beginjaren van de kano club werd er wedstrijd en toeristisch varen beoefend. Vlug werd echter ondervonden dat deze twee activiteiten in éénzelfde club niet goed te combineren zijn. Het bestuur heeft toen het besluit genomen zich uitsluitend toe te leggen op het toeristisch-recreatieve gebeuren. Achteraf bekeken bleek dit de beste oplossing te zijn. Enkele vaarders bleven in de club de wedstrijdsport beoefenen, wat natuurlijk niet verboden was. En enkelen brachten het zelfs tot Belgisch Kampioen. Maar het toeristisch varen primeerde. Het bewijs hiervan is onder andere de "Beker De Neubourg", een wisselbeker voor de club die de meeste kilometers gevaren had. Na enkele jaren werd deze beker afgeschaft omdat kano club Lier deze bijna altijd won! Het aantal rivieren dat door leden van KKCL reeds bevaren is, is niet bij te houden. Eén van de meest in het oog springende tochten is wel de succesvolle afvaart van de Coloradoriver. In 1988 werd deze rivier door 8 leden van de club over een afstand van 365km bedwongen, een huzarenstuk. Een tweede huzarenstuk was ongetwijfeld de recordpoging in 2002. Ter gelegenheid van Lier Kermis werd er van 26 mei tot zondag 2 juni gevaren op de Binnennete en dit de klok rond. Schepen John Vermeulen vaarde de eerste kilometers in. Op één week, omgerekend 168u., werd er in totaal 6.048km gevaren of 2.060 maal de afstand van het Spui tot achter het oude zwembad en terug. Bij elke recordpoging zijn er sponsors. Wat eerst een bijzaak was, werd al vlug een tweede hoofdzaak. We waren dan ook fier dat we een cheque van meer dan 7.860€ (317.000bf) konden overhandigen aan de Regenboogschool.' Datzelfde jaar haalde we op zondag 29 september de kaap van de 1.000.000ste geregistreerde gevaren km. Vandaag, bijna 5 jaar later, hebben we reeds 1.182.000km gevaren!
Gedurende de 52 jaar van ons bestaan, heeft KKCL 5 voorzitters gekend. En ik wil toch uitdrukkelijk mijn vier voorgangers bedanken voor hun aanwezigheid vanavond. Opnieuw een teken van respect voor de kano club en voor u, geachte genodigden. Mijn illustere voorgangers zijn al dikwijls voorgesteld geweest en ik kan het niet beter verwoorden. Daarom wordt het herhaald. We kenden:
Het stichtende bestuur met als voorzitter de heer Gust Geuens. Gust was voorzitter van 1955 tot 1962.
Het opbouwende bestuur onder de leiding van Jan Ceulemans. Jan Ceulemans was voorzitter van 1963 tot 1980.
De mannen van den onderhoud onder het toezicht van Jan Vertinden. Jan Vertinden was voorzitter van 1981 tot 2001.
Verdere uitbouw van de club naar een open vereniging met Mon Van den heuvel. Mon was voorzitter van 2002 tot 2005. Op 20 januari 2006 heb ik de fakkel van Mon Van den heuvel overgenomen. Na anderhalf jaar voorzitterschap besef ik pas echt wat mijn voorgangers allemaal gedaan hebben voor de kano club. Gelukkig kan ik nog altijd beroep doen op hun ervaring en hun medewerking. Als ik bij hen aanklop, sta ik nooit voor een gesloten deur. Gelukkig kan ik ook rekenen op een zeer goed bestuur. Maar nog belangrijker, het bestuur kan rekenen op zeer veel oud gedienden die nog altijd bereid zijn om te helpen. Leden van het eerste uur, leden die na 52 jaar nog altijd de spirit in zich hebben.
En als we dan niet aan het verbouwen zijn en niet aan het varen zijn, dan zijn wij dikwijls aan het feesten. En ook met onze Pallieteriaanse ingesteldheid halen we soms de nationale pers. Op zaterdag 20 november 1999 was in de kano club een feest. Thema: een Chinese avond. Door goede connecties slaagden wij erin, en dit tot ieders verbazing, om de Chinese Ambassadeur, de Heer Djingh Tchoeng samen met een delegatie van de ambassade in onze Kano club te ontvangen. Het belangrijkste feest van onze club zijn de Internationale Pallietertochten. En dit daar worden deze tochten voor de 37Ste maal georganiseerd. Deze tochten, dit feest, zijn een zeer grote bron van inkomsten voor kano club Lier. Tot voor drie jaar konden wij, mits een kleine vergoeding, gebruik maken van de infrastructuur van het KTA. De financiële eisen die Directeur Jan Mees echter voorstelt, zijn voor een vzw zoals de onze, onoverbrugbaar. Gelukkig kregen we van het Stadsbestuur al drie jaar de toelating om gebruik te maken van de parking aan de Sionsvest en van het driehoekvormig grasplein er recht tegenover voor het opstellen van tenten en mobilhomes. Toch ondervinden wij een mindere opkomst van andere clubs. Bij rondvraag missen zij de vertrouwde omgeving van het KTA. In de media hebben we reeds zaken vernomen aangaande de plannen van het Stadsbestuur met het KTA. Kano Club Lier durft dan ook te hopen dat we in de toekomst met het Stadsbestuur regelingen kunnen treffen en niet langer afhankelijk zijn van de grillen van één persoon.
Geachte genodigden, als laatste punt, maar niet als minst belangrijk, wil ik u nogmaals bedanken voor uw talrijke opkomst naar de Koninklijke Kano Club Lier. Het is voor mij, het bestuur en de leden van de club, een riem onder het hart. Wij kennen al 52 jaar een vruchtbare samenwerking en ik hoop dat deze nog vele jaren mag verder duren. Uit naam van alle leden van de club wens ik de nieuwe bewindsploeg de volgende 6 jaar een goed besturen toe.
